Ścieżki rowerowe na podłożu asfaltowym są szczególnym miejscem zastosowania systemów na bazie żywic PU. W tym przypadku podstawowym problemem do rozwiązania jest zapewnienie dobrej przyczepności do podłoża asfaltowego oraz bezpieczeństwa użytkowania. W technologii Weber Deitermann wykonano ścieżki rowerowe wokół dużych węzłów komunikacyjnych Krakowa: ronda Mogilskiego (fot. 1, 2) i ronda Grzegórzeckiego, oraz wzdłuż arterii komunikacyjnych, m.in. al. Powstania Warszawskiego, al. Pokoju, ul. Grzegórzeckiej, al. Jana Pawła II. Łączna powierzchnia tak wykonanych ścieżek rowerowych wynosi ponad 11 tys. m2. Jako warstwę użytkową zastosowano żywicę weber.tec PU 3600 (Harz PU 3600) posypaną specjalnym piaskiem kwarcowym do żywic. Lakierowanie zamykające wykonano z żywicy weber.tec PU KV N (Harz KV N).
Fot. 1, 2
weber.tec PU 3600 (Harz PU 3600) to dwuskładnikowa żywica poliuretanowa o niewielkiej zawartości rozpuszczalnika. Jej skład chemiczny został dostosowany do wykonywania powłok na podłożach mało stabilnych, takich jak podłoża asfaltowe (chodniki na mostach, ścieżki rowerowe, ciągi piesze na parkingach, skrzyżowaniach). Elastyczność żywicy (wydłużenie przy zerwaniu wynosi 60%, wytrzymałość na rozerwanie ok. 27 kN/m) gwarantuje odpowiednią odporność na obciążenia termiczne. Związana żywica jest odporna na oleje, smary, ropę, benzynę, wodę morską, wiele kwasów i zasad (rozcieńczonych) oraz związki soli. Bardzo ważne jest również zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania. Powierzchnia ścieżki rowerowej nie powinna być śliska nawet podczas opadów. Cechę tę uzyskano dzięki wykonaniu na niezwiązanej warstwie żywicy weber.tec PU 3600 (Harz PU 3600) posypki ze specjalnego piasku kwarcowego o uziarnieniu 0,7 - 1,2 mm, oraz warstwy zamykającej z żywicy weber.tec PU KV N (Harz KV N).
weber.tec PU KV N (Harz KV N) jest dwuskładnikową, poliuretanową barwioną żywicą cechującą się bardzo dobrą zdolnością krycia oraz odpornością na działanie słońca i promieni UV. Ponadto jest odporna na oddziaływanie ropopochodnych paliw, smarów, środków odladzających oraz kwasów i zasad. Należy też podkreślić jej dużą odporność na obciążenia mechaniczne i ścieranie.
Opisane rozwiązanie konstrukcyjno-materiałowe spełnia wymagania dotyczące zarówno wytrzymałości na obciążenia mechaniczne i termiczne (przede wszystkim chodzi o cykle zamarzania i odmarzania oraz temperaturę dochodzącą do 100°C), jak i bezpieczeństwa użytkowania. Wobec braku krajowych wytycznych odnośnie wykonywania ścieżek rowerowych, w trakcie realizacji prac przy węzłach komunikacyjnych Krakowa, wykorzystano niemieckie zalecenia BGR 181 Fussboeden in Arbeitsraumen und Arbeitsbereichen mit Rutschgefahr. Haupiverband der gewerblichen Berufsgenossenschaften (X 2003), określające następujące klasy antypoślizgowości R zewnętrznych ciągów komunikacyjnych i przestrzeni wypełnienia V:
- chodniki - R11 lub R10 V4,
- podjazdy dla wózków (np. inwalidzkich, paletowych) - R12.
Fot. 3
Klasa antypoślizgowości jest określona strukturą wierzchniej warstwy, przy której ześlizgnięcie się osoby w typowym obuwiu następuje przy określonym kącie nachylenia. W przypadku klasy R10 jest to kąt 10°-19°, klasy R11 kąt 19°-27°, a klasy R12 kąt 27°-35°. Przestrzeń wypełnienia, to parametr mówiący o zdolności powierzchni do gromadzenia zanieczyszczeń stałych i/lub ciekłych w sposób nie powodujący niebezpieczeństwa poślizgu. Uzyskuje się ją dzięki wolnej przestrzeni [cm3/dm2] pomiędzy najniższym i najwyższym punktem warstwy użytkowej. W opisywanym zastosowaniu, użycie posypki z piasku kwarcowego o uziarnieniu 0,7-1,2 mm (fot. 3) pozwoliło na uzyskanie klasy porównywalnej z R13 V4. Ześlizgnięcie się z takiej powierzchni następuje przy kącie nachylenia 35°.
Rozwiązanie to spełnia więc z zapasem wymagania bezpieczeństwa użytkowania. Jest to szczególnie istotne, gdyż ścieżki rowerowe są także wykorzystywane zimą.
mgr inż. Maciej Rokiel, marka Weber Deitermann
