Problem
Różnorodność materiałowa poszczególnych fragmentów ścian zewnętrznych powoduje wiele problemów wynikających z różnej reakcji na wilgoć i temperaturę. Wynikające z tego mikroruchy podłoża pod tynkiem są więc nierównomierne i powodują pęknięcia.
Rozwiązanie
Ocena podłoża
Należy unikać zastosowania betonu i betonu komórkowego w jednym elemencie ściennym.
Należy unikać zetknięcia się elementów murarskich mineralnych i organicznych.
Prawidłowe przygotowania tynku
Pajączyna włoskowatych pęknięć może być między innymi spowodowana:
- dłużej utrzymująca się plastyczna konsystencja, może spowodować, że siły związane ze skurczem wiążącego i wysychającego tynku będą większe od wytrzymałości na rozciąganie,
- zbyt grubej warstwie tynku,
- silnie porowatym podłożu
- pracy przy zbyt wysokich temperaturach i silnym wietrze.
Rozwiązanie I
Na styku różnorodnych strukturalnie, mineralnych elementów ściennych mocować metalową siatkę o oczkach 15 mm. Siatka powinna zachodzić min. 20 cm na każdą z powierzchni.
Elewację wraz z siatką pokryć całkowicie obrzutką cementową weber TP541 (Serpo 403).
Po związaniu i wyschnięciu obrzutki nanosić tynk podkładowy weber TP542 (Serpo 134). Po związaniu i całkowitym wyschnięciu tynku podkładowego gruntujemy całą powierzchnię i nakładamy jeden z tynków cienkowarstwowych Weber.
Rozwiązanie II
Na stykach materiałów mineralnych i organicznych na podłoże nałożyć klej Weber (weber KS141, weber KS143 (multi 290)), następnie zatopić w nim tkaninę z włókna szklanego (weber PH913, weber PH912, webar PH914) pamiętając aby sięgała min. 20 cm poza krytyczne miejsca.
Powierzchnię kleju należy wygładzić stalową pacą zębatą.
Po związaniu i całkowitym wyschnięciu warstwy zbrojącej powierzchnię gruntujemy i nakładamy jeden z tynków cienkowarstwowych Weber.
