Problem
Jeżeli ściany zewnętrzne nie chronią dostatecznie przed ucieczką ciepła, proponujemy zastosowanie pełnego systemu termoizolacyjnego. Jeżeli istniejący tynk jest w dobrym stanie, ma odpowiednią przyczepność i wytrzymałość, nie trzeba go skuwać, a jedynie naprawić miejscowe uszkodzenia.
Rozwiązanie
Prace wstępne
Wstępnie należy opukać całą powierzchnię tynku.
Jeżeli tynk wydaje głuchy dźwięk, oznacza to, że odspoił się od podłoża i należy go usunąć.
W razie wątpliwości wykonać próbę odrywania. Próbki styropianowe odrywać 3 dni po przyklejeniu. Jeżeli styropian rozerwie się w swojej warstwie, podłoże uznaje się za nośne.
Uzupełnić oczyszczone miejsce tynkiem cementowo-wapiennym weber TP542 (Serpo 134) . Tynk weber TP542 (Serpo 134) ułożyć na obrzutce cementowej weber TP541 (Serpo 103).
Całą powierzchnię zagruntować płynem weber PG211.
Przystepujemy do montażu systemu ociepleniowego.
Prace rozpoczynamy od zamontowania listwy startowej (cokołowej). Aluminiowa listwa startowa pozwala na precyzyjne wypoziomowanie pierwszego rzędu płyt i zabezpiecza dolne partie przed uszkodzeniami mechanicznymi.
Dla dokładnego wypoziomowania możemy także wykorzystać łatę drewnianą. W takim przypadku prace należy rozpocząć od przyklejenia siatki, a następnie wywinięcia jej na powierzchnię pierwszej warstwy płyt.
Klej mieszać z czystą wodą, używając mieszadła elektrycznego, aż do uzyskania łatwo rozprowadzającej się, pozbawionej grudek pasty.
Klej nakładać na obrzeżu płyty izolacyjnej w kształcie ćwierćwałka oraz kilka placków w środku. Ilość nałożonej zaprawy klejowej nie może być mniejsza od 40% powierzchni płyty. Powierzchnie boczne płyt nie mogą być zabrudzone klejem.
Płyty z wełny mineralnej przed klejeniem, zaleca się zagruntować cienką warstwą kleju w miejscach gdzie klej będzie nakładany.
Klej nałożyć na obrzeża płyty oraz w kilku punktach w środku. Powierzchnie boczne płyt muszą pozostać wolne od kleju.
Na płyty z wełny mineralnej lamelowej klej nakładamy pacą zębatą na całą powierzchnię
Płyty izolacyjne delikatnie dociskamy do podłoża i do już przyklejonych płyt. Należy zwrócić uwagę, aby klej nie został wyciśnięty poza obrys płyt. W razie potrzeby zbieramy szpachelką nadmiar wyciśniętego kleju. Stale kontrolować położenie płyty w pionie i w poziomie.
Płyty starannie przyklejać tak, aby spoiny się mijały. Należy zwrócić uwagę, aby klej nie dostał się w spoiny między płytami.
W obrębie narożników stosujemy również zasadę mijania się płyt. Dopuszcza się stosowanie tylko całych płyt lub połówek. Płyty przyklejać w całości, docinamy po związaniu kleju.
W obrębie otworów płyty montować tak, aby spoiny nie pokrywały się z krawędziami otworów. Płyty przycinać po ociepleniu ościeży i po związaniu kleju.
Szczeliny między płytami uzupełniać klinami wyciętymi z materiału izolacyjnego. Niedopuszczalne jest wypełnianie szczelin klejem.
W połączeniach ocieplenia z ościeżnicami zalecamy stosowanie profili wykończeniowych Weber.
Szczeliny mniejsze niż 3 mm można wypełnić pianką poliuretanową o małym stopniu rozprężenia.
Połączenia ocieplenia z elementami budowalnymi wypełniamy taśmą uszczelniającą Weber.
Gdy klej zwiąże (ok. 2-3 dni) szlifierką do styropianu lub papierem ściernym wygładzać nierówności płyt w miejscu spoin. Nie dotyczy płyt z wełny mineralnej.
Długość kołków mocujących zależy od rodzaju podłoża.
Długość kołka = grubość izolacji + grubość starego tynku i/lub tynku wyrównującego + głębokość zakotwienia.
Minimalna głębokość zakotwienia: 5 cm dla betonu, 7-8 cm dla gazobetonu i pustaków ceramicznych.
Mocowanie płyt styropianowych, płyt fenolowych weber PH930 (Kooltherm K5) i z polistyrenu ekstrudowanego XPS wzmacniamy kołkami z tworzywa sztucznego. Do czwartej kondygnacji płyty mogą być mocowane tylko na klej, zaleca się jednak użycie kołków w obrębie narożników budynku. W przypadku mocowania systemu na starym tynku, zaleca się kołkowanie na całej powierzchni.
Płyty z wełny mineralnej mocujemy kołkami z trzpieniem metalowym; wbijanym dla podłoży betonowych, wkręcanym dla pozostałych. Główka trzpienia powinna być zabezpieczona specjalną nasadką uniemożliwiającą powstawanie mostków termicznych. Płyty z wełny lamelowej do 20 metrów wysokości mogą być mocowane tylko na klej.
Głębokość wierconych otworów powinna być ok. 1 cm większa niż głębokość zakotwienia kołków. Wierzch talerzyka osadzonego kołka powinien być zlicowany z powierzchnią płyty, kołek nie może wystawać, nie powinien być także osadzony zbyt głęboko.
Powyżej czwartej kondygnacji lub w przypadku niepewnego podłoża mocowanie płyt styropianowych, płyt z piany fenolowej weber PH930 (Kooltherm K5) i płyt z polistyrenu ekstrudowanego XPS wzmacniać kołkami z tworzywa sztucznego. Stosujemy 6 kołków/m2.
Płyty z wełny mineralnej kołkujemy w każdej sytuacji. Stosujemy 8 kołków/m2 z rdzeniem stalowym. Średnica talerzyka kołka ok. 60 mm.
Płyty z wełny mineralnej lamelowej kołkujemy, jeżeli wymaga tego projekt. Stosujemy 4 - 5 kołków/m2, w zależności od wymiarów płyty, średnica talerzyka ok. 140 mm.
W obrębie narożników budynku płyty kołkujemy w każdym przypadku. Kołkujemy gęściej - co 25 cm w jednej linii pionowej.
Narożniki górne i dolne otworów wzmacniać dodatkowymi pasami siatki o wymiarach 20 x 45 cm. Dzięki temu możemy uniknąć powstawania ukośnych pęknięć w obrębie otworów.
Na krawędziach otworów mocujemy kątowniki aluminiowe. Wykończenie ościeży będzie łatwiejsze, uzyskamy prostą, precyzyjną i estetyczną krawędź otworu.
Kątowniki aluminiowe montujemy także w narożnikach budynku. Obrabiamy ościeża klejem szpachlowym, wywijając siatkę poza krawędź otworu.
Na powierzchnię płyt nakładamy pasami pionowymi klej szpachlowy. Grubość nakładanej warstwy ok. 3 mm. Użycie pacy ząbkowanej 6 mm pozwoli łatwiej uzyskać równomierną grubość.
W świeży klej wtapiamy siatkę z włókna szklanego, wygładzamy powierzchnię przy pomocy nadmiaru wyciśniętego kleju. Pasy siatki muszą na siebie zachodzić przynajmniej 10 cm.
Powierzchnia warstwy szpachlowej powinna być gładka i równa. Siatka zbrojąca nie może być widoczna. Po całkowitym związaniu (ok. 3 dni) ewentualne nierówności należy wyrównać papierem ściernym.
Dobrze związane i suche podłoże pokryć obficie płynem gruntującym Weber, przynajmniej 12 godzin przed rozpoczęciem prac tynkarskich.
Tynk nanosimy pacą ze stali nierdzewnej, grubość nakładanej warstwy powinna odpowiadać wielkości maksymalnego ziarna tynku.
Tynk zacieramy niezwłocznie pacą z PVC. W zależności od żądanej faktury tynk zacierać ruchami kolistymi lub jednokierunkowymi. Pełne powierzchnie zacierać tym samym narzędziem, zawsze w ten sam sposób.
Istnieje wiele możliwości atrakcyjnego wykończenia elewacji np. boniowanie. W tym celu wykorzystujemy specjalne profile do boniowania Weber. Prace te należy zaplanować przed montażem systemu ociepleniowego.
Na wykończenie cokołu idealnie nadaje się tynk dekoracyjny weber TD351 bądź weber TD352. Tynk nanosimy pacą ze stali nierdzewnej, starannie rozprowadzamy i wygładzamy, zawsze w jednym kierunku. Tynku nie zaciera się.
W obrębie połączenia systemu ociepleniowego z gruntem zalecamy wykonanie obsypki kamiennej. Zapobiegnie to gromadzeniu się wody opadowej.
