Jak ocieplać efektywnie i estetycznie?

Nieotynkowane elewacje nowych budynków wymagają, zazwyczaj, tylko sprawdzenia równości i czystości ścian.

Równość podłoża sprawdzamy przy pomocy łaty 2 m i poziomnicy. Odchyłki w pionie i poziomie nie powinny przekraczać 1 cm.

Wyrównujemy spoiny między bloczkami usuwając ewentualny nadmiar wyciśniętej zaprawy murarskiej. Podłoże należy dokładnie oczyścić z kurzu.

W przypadku dużych nierówności >1 cm na odcinku 2 m podłoże wyrównujemy tynkiem cementowo - wapiennym.

Przy ścianach otynkowanych należy dokładnie sprawdzić stan starego tynku. Głuchy dźwięk wskazuje na utratę przyczepności, w tych miejscach tynk należy usunąć.

Jeżeli twardy przedmiot rysuje powierzchnię tynku, ale nie powoduje odspojenia, oznacza to, że tynk nie jest twardy, ale wystarczająco nośny. Jeżeli narzędzie z łatwością zagłębia się w tynku, należy warstwę usunąć.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy wykonać próbę przyczepności. Kilka kostek styropianowych 10x10x10 cm przyklejamy do tynku klejem do mocowania sytemu. Po trzech dniach dokonujemy próby oderwania. Jeżeli styropian rozerwie się w swojej warstwie, podłoże uznaje się za nośne.

Miejsca, w których usunięto stary tynk, należy dokładnie oczyścić, a następnie uzupełnić tynkiem cementowo-wapiennym.

Przed przystąpieniem do montażu systemu należy dokładnie zabezpieczyć wszelkie narażone na zabrudzenie elementy takie jak: okna, drzwi, balustrady, powierzchnie tarasów, itp.

Prace rozpoczynamy od zamontowania listwy startowej (cokołowej). Aluminiowa listwa startowa pozwala na precyzyjne wypoziomowanie pierwszego rzędu płyt i zabezpiecza dolne partie przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Dla dokładnego wypoziomowania możemy także wykorzystać łatę drewnianą. W takim przypadku prace należy rozpocząć od przyklejenia siatki, a następnie wywinięcia jej na powierzchnię pierwszej warstwy płyt.

Klej mieszać z czystą wodą, używając mieszadła elektrycznego, aż do uzyskania łatwo rozprowadzającej się, pozbawionej grudek pasty.

Klej nakładać na obrzeżu płyty styropianowej (XPS) w kształcie ćwierćwałka oraz kilka placków w środku. Powierzchnie boczne płyt nie mogą być zabrudzone klejem.

Przed klejeniem, płyty z wełny mineralnej zaleca się zagruntować cienką warstwą kleju w miejscach gdzie klej będzie nakładany.

Klej nałożyć na obrzeża płyty oraz w kilku punktach w środku. Powierzchnie boczne płyt muszą pozostać wolne od kleju.

Na płyty z wełny mineralnej lamelowej klej nakładamy pacą zębatą na całą powierzchnię

Płyty delikatnie dociskamy do podłoża i do już przyklejonych płyt. Należy zwrócić uwagę, aby klej nie został wyciśnięty poza obrys płyt. W razie potrzeby zbieramy szpachelką nadmiar wyciśniętego kleju. Stale kontrolować położenie płyty w pionie i w poziomie.

Płyty starannie przyklejać tak, aby spoiny się mijały. Należy zwrócić uwagę, aby klej nie dostał się w spoiny między płytami.

W obrębie narożników stosujemy również zasadę mijania się płyt. Dopuszcza się stosowanie tylko całych płyt lub połówek. Płyty przyklejać w całości, docinamy po związaniu kleju.

W obrębie otworów płyty montować tak, aby spoiny nie pokrywały się z krawędziami otworów. Płyty przycinać po ociepleniu ościeży i po związaniu kleju.

Szczeliny między płytami uzupełniać klinami wyciętymi z materiału izolacyjnego. Niedopuszczalne jest wypełnianie szczelin klejem.

W połączeniach ocieplenia z ościeżnicami zalecamy stosowanie profili wykończeniowych Weber.

Szczeliny mniejsze niż 3 mm można wypełnić pianką poliuretanową o małym stopniu rozprężenia (tylko dla płyt styropianowych i płyt z XPS).

Połączenia ocieplenia z elementami budowalnymi wypełniamy taśmą uszczelniającą weber.

Gdy klej zwiąże (ok. 2-3 dni) szlifierką do styropianu lub papierem ściernym wygładzać nierówności płyt w miejscu spoin. Nie dotyczy płyt z wełny mineralnej.

Długość kołków mocujących zależy od rodzaju podłoża. Długość kołka = grubość izolacji + grubość starego tynku i/lub tynku wyrównującego + głębokość zakotwienia. Minimalna głębokość zakotwienia: 5 cm dla betonu, 7-8 cm dla gazobetonu i pustaków ceramicznych.

Mocowanie płyt styropianowych i z XPS wzmacniamy kołkami z tworzywa sztucznego. Do czwartej kondygnacji płyty mogą być mocowane tylko na klej, zaleca się jednak użycie kołków w obrębie narożników budynku. W przypadku mocowania systemu na starym tynku, zaleca się kołkowanie na całej powierzchni.

Głębokość wierconych otworów powinna być ok. 1 cm większa niż głębokość zakotwienia kołków. Wierzch talerzyka osadzonego kołka powinien być zlicowany z powierzchnią płyty, kołek nie może wystawać, nie powinien być także osadzony zbyt głęboko.

Powyżej czwartej kondygnacji lub w przypadku niepewnego podłoża mocowanie płyt styropianowych i XPS wzmacniać kołkami z tworzywa sztucznego. Stosujemy 6 kołków/m².

Płyty z wełny mineralnej kołkujemy w każdej sytuacji. Stosujemy 8 kołków/m² z rdzeniem stalowym. Średnica talerzyka kołka ok. 60 mm.

Płyty z wełny mineralnej lamelowej kołkujemy, jeżeli wymaga tego projekt. Stosujemy 4 - 5 kołków/m², w zależności od wymiarów płyty, średnica talerzyka ok. 140 mm.

W obrębie narożników budynku płyty kołkujemy w każdym przypadku. Kołkujemy gęściej - co 25 cm w jednej linii pionowej.

Narożniki górne i dolne otworów wzmacniać dodatkowymi pasami siatki o wymiarach 20 x 45 cm. Dzięki temu możemy uniknąć powstawania ukośnych pęknięć w obrębie otworów.

Na krawędziach otworów mocujemy kątowniki aluminiowe. Wykończenie ościeży będzie łatwiejsze, uzyskamy prostą, precyzyjną i estetyczną krawędź otworu.

Kątowniki aluminiowe montujemy także w narożnikach budynku. Obrabiamy ościeża klejem szpachlowym, wywijając siatkę poza krawędź otworu.

Na powierzchnię płyt nakładamy pasami pionowymi klej szpachlowy. Grubość nakładanej warstwy ok. 3 mm. Użycie pacy ząbkowanej 6 mm pozwoli łatwiej uzyskać równomierną grubość.

W świeży klej wtapiamy siatkę z włókna szklanego, wygładzamy powierzchnię przy pomocy nadmiaru wyciśniętego kleju. Pasy siatki muszą na siebie zachodzić przynajmniej 10 cm.

Powierzchnia warstwy szpachlowej powinna być gładka i równa. Siatka zbrojąca nie może być widoczna. Po całkowitym związaniu (ok. 3 dni) należy wyrównać papierem ściernym ewentualne ślady po wygładzaniu pacą.

Dobrze związane i suche podłoże pokryć obficie płynem gruntującym weber, przynajmniej 12 godzin przed rozpoczęciem prac tynkarskich.

Tynk nanosimy pacą ze stali nierdzewnej, grubość nakładanej warstwy powinna odpowiadać wielkości maksymalnego ziarna tynku.

Tynk zacieramy niezwłocznie pacą z PVC. W zależności od żądanej faktury tynk zacierać ruchami kolistymi lub jednokierunkowymi. Pełne powierzchnie zacierać tym samym narzędziem, zawsze w tn sam sposób.

Istnieje wiele możliwości atrakcyjnego wykończenia elewacji np. boniowanie. W tym celu wykorzystujemy specjalne profile do boniowania. Prace te należy zaplanować przed montażem systemu ociepleniowego.

Na wykończenie cokołu idealnie nadaje się tynk dekoracyjny weber. Tynk nanosimy pacą ze stali nierdzewnej, starannie rozprowadzamy i wygładzamy, zawsze w jednym kierunku. Tynku nie zaciera się.

W obrębie połączenia systemu ociepleniowego z gruntem zalecamy wykonanie obsypki kamiennej. Zapobiegnie to gromadzeniu się wody opadowej.